In een jaar tijd zakte de gemiddelde villaprijs in België met 5,6 procent. Bij de goedkopere woonhuizen is de prijsdaling minder voelbaar, een daling van slechts 1,3 procent. De prijs van appartementen blijft min of meer constant en kent een stijging met 0,9 procent. De prijs van de bouwgrond daarentegen blijft stijgen, omwille van de schaarste. 

Ongeveer dezelfde evoluties vindt men terug in het Vlaamse en Waalse gewest. De goedkoopste provincie is West-Vlaanderen, de duurste provincie Vlaams-Brabant. De goedkoopste gemeente is Mesen, waar een huis gemiddeld 101.000 euro kost, het duurst is de gemeente Pepingen met een gemiddelde van 342.583 euro.

Het Waalse gewest heeft als goedkoopste provincie Henegouwen en Waals-Brabant als duurste provincie. De duurste gemeente is Lasne, waar een huis gemiddeld 315.623 euro kost, de goedkoopste gemeente is Meix-Devant-Virton, met gemiddeld 74.500 euro voor een woonhuis.

De top van duurste gemeenten bestaat uit gemeenten van het Brussels Gewest: Sint-Pieters-Woluwe, Ukkel, Elsene, Sint-Lambrechts-Woluwe en Etterbeek.

Dat blijkt uit gegevens van de Federale Overheidsdienst Economie , al wijst men er wel op dat het om gemiddelden gaat. De statistieken van de FOD zijn namelijk gebaseerd op prijzen vermeld in de notariële aktes. En daar tussen het ondertekenen van de verkoopsovereenkomst en het verlijden van de akte algauw drie maanden verstrijken, duikt de invloed van een gebeurtenis in september pas in december op in de statistieken.

De invloed van de financiële crisis is dus duidelijk merkbaar in de jongste cijfers van de Belgische vastgoedmarkt, maar het effect ervan op de prijzen blijft beperkt, zeker als vergeleken wordt met landen als de Verenigde Staten, Ierland en Spanje.

(Bron: Belga/CIB Vlaanderen)